bij de brievenbus voor de apotheker de vrouw haar handen vol en zegt dat verlangen, meneer dat verlangen -------
wil ik niets meer zeggen over het vervlogen jaar als daar al niet alles of zoals overdreven niets wat valt er te zeggen over vergane tijd al was dat alles een genoeglijk niets het gaat voorbij uiteindelijk vervliegt in alles in zichtbaar niets het komend jaar daar kan nog alles maar vervliegt uiteindelijk ook in weelderig niets